- - My Pi and I - -

UP วันนี้ความรู้สึกแตกต่างจากเดิมมากอยู่เหมือนกัน

เพราะทุก ๆ ครั้งที่UP จะประมาณว่าโลกนี้มีแต่เรากับโทโมะแค่สองคน

แต่ในวันนี้ วันที่เรานั่งร้องไห้

จะมีสักกี่คนที่รู้และสนใจ

เค้าจะรู้ตัวมั้ย? ว่าคำพูดที่พูดออกมาโดยไม่คิดของเค้าน่ะ

มันทำลายความรู้สึกดี ๆ ของเราที่มีให้จนหายไปหมดเลย

เค้าคงไม่สนใจหรอก

บางครั้งคงจำไม่ได้ด้วย ว่าเรามีตัวตนบนโลกนี้

เป็นแค่คนที่ใช้ชีวิตร่วมกันมา 3 ปี

เป็นแค่ส่วนหนึ่งในห้อง 3/1

แต่เราก็อยากให้รู้ว่า...

เราเป็นคนหนึ่งที่มีชีวิตจิตใจเหมือนกับคนอื่น ๆ เค้า

ถึงแม้เราจะไม่ใช่เพื่อนสนิทแต่เราเข้าใจว่าเราก็คือเพื่อน

เพื่อนที่มีความหมายมากกว่าคนรู้จัก

เพื่อนที่เคยผ่านอะไร ๆ มาด้วยกัน

เพื่อนที่เคยหัวเราะร้องไห้ โกรธมาด้วยกัน

ความทรงจำทุกอย่างที่อยู่ในโรงเรียน

กำลังจะไม่มีและค่อย ๆ จางหายไปในที่สุด

สิ่งที่คน ๆ นั้นทำกับเรา

ถึงแม้จะเป็นแค่คำพูด ที่คนอื่นฟังว่ามันธรรมดา

แต่มันทำให้เรารู้สึกเหมือนเราไม่มีค่าพอ

ไม่มีค่าพอที่จะเป็นเพื่อนเค้า

ไม่มีค่าพอที่จะเป็น 3/1

ถ้าเราไม่มีค่าขนาดนั้น

ก็อย่านับว่าเราเป็นเพื่อนเลยดีกว่านะ

ในขณะที่ความทรงจำของเราดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ

ความทรงจำของเรากับคน ๆ นั้นคงจะหยุดไว้แค่นี้

แค่เพื่อนคนหนึ่งที่รู้จักกัน

ถึง Luce ทุกคน

ไม่อยากพูดไรมากอ่ะ แค่อยากบอกว่า...

ดีใจที่ได้เจอพวกแก ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง และก็...

รักพวกแกเสมอนะเว้ย

^____________________________^